جوامع سری جهانی و تحولات أخرزمان - تحولات آخر الزمان

شیخ سفر الحوالی

حضرت دانیال ( علیه السلام ) یکی از پیامبران بنی اسرائیل بود. در کتاب مقدس اهل کتاب (عهد عتیق) یکی از اسفار به نام او اختصاص یافته که در بسیاری موارد با بقیه ی سفرهای کتاب مقدس متفاوت است، گرچه این بخش نیز از مشکل عمومی این کتاب که همانا تحریف و دستکاری است در امان نمانده است.

هنگام فتح قدس شریف به دست مسلمین، كتاب دانیال نبی پیدا شد. در آن تعبیر خواب و خبرهای امت ها و سرگذشت آنان آمده بود. مسلمانان این کتاب را ( سفر دانیال ) نام نهاده و آن را برای حضرت عمر رضی الله عنه بردند. كعب احبار آن را درخواست کرده و به عربی ترجمه نمود. (ابوالعالیه می گفت من نخستین کسی بودم که آن را خواندم. راوی تعریف می کند که به او گفتم: درآن چه چیزهایی هست؟ ابوالعالیه پاسخ داد: سرگذشت شما و کارهایتان و لهجه ی گفتارتان و آنچه پس از این می آید)!!


از آنجا شروع می کنیم که یکی از فرشتگان بعضی رؤیاهایی را در مورد تخریب قدس به دست برخی مردم ناپاک و شرور که در آن بی گناهان را کشته و جوی خون به پا می کنند و نیز پایان قطعی این واقعه را برای دانیال نبی تأویل نموده و می گوید:


(و مملكت و سلطنت و بزرگی مملکت زیر هر آسمانی به قومی پاک و مبارک و والا داده می شود، ملکوت و پادشاهی همیشگی و تمام سلاطین او را پرستیده و اطاعت می کنند. کار همین جا پایان می پذیرد. )


دانیال گفت:


(شنیدم که یکی از فرشتگان سخن می گفت. آن فرشته از فرشته ی دیگر پرسید: تا چه مدت قربانی های روزانه تقدیم نخواهد شد؟ تا به کی شرارت باعث نابودی خواهد بود؟ تا به کی قوای آسمانی و خانه ی خدا (قدس) پایمال خواهد شد؟ فرشته ی دیگر به من گفت: تا دو هزار و سیصد صبح و شام. سپس قدس آزاد خواهد شد.) [8 : 3-14]


در چاپ کاتولیکی آن نیز آمده است که:


(تا دو هزار و سیصد شب و صبح. سپس حقوق قدس به آن بازمی گردد.)


(برو ای دانیال، چون این سخنان مخفی بوده تا آخر زمان سربه مهر می مانند... ازهنگام دور گشتن قربانی روزانه و به پاخاستن شرارت نابودگر (در ترجمه ی دیگر آمده: زشتی ویران) یک هزار و دویست و نه روز. خوشا به حال آن کس که منتظر مانده و بتواند خود را تا یک هزار و سیصد و سی و پنج روز بعد برساند. اما تو تا پایان برو که خواهی آرامید...)


و سفر پایان پذیرفت و دانیال آرام گرفت؛ خاصه آن که آسوده خاطر گشت که قدس بعد از 45 روز به حق و حقوقش می رسد!!)


در این جا بیانات سفر دانیال پایان پذیرفت.


در این جا می بینیم که کلمه ی روز معنی تحت اللفظی روز را ندارد.. بلکه کنایه از سال میباشد، و هر سال را به یک روز نام برده اند.. بویژه آن که در تاریخ سابقه نداشته که حکومتی پس از 2300 بیاید و تنها برای مدت 45 روز برجای مانده و سپس برکنار گردد!!


همچنین در خود اسفار روز را برابر با سال می داند. چنان چه در سفر حزقیال آمده که: (من هر روز را برایت برابر با یک سال قرار داده ام.)


می پرسند، کی اتفاق می افتد؟ بگو شاید آن نزدیک باشد.


سؤال آخر و دشوارترین آن ها می ماند؛ و آن اینکه: چه وقت روز خشم خدا فرارسیده و کی خداوند شرارت نابودگر را هلاک می سازد و کی آن قید و بندهای قدس گشوده شده و حقوق قدس به آن بازخواهد گشت؟


پاسخ این سؤ ال پیش تر بطور ضمنی بیان شد. همانجا که دانیال نبی مدت زمان بین گرفتاری و آسایش و دوره ی مابین عصر تنگی و زمانه ی خوشی و سعادت را 45 سال ذکر کرد!!


در نتیجه مشاهده می شود که با محاسبه ی آن چه در مورد زمان برپایی دولت شرارت بیان شده آن به سال 1967 م بوده که این اتفاق به وقوع پیوسته ولی پایان این دولت یا شروع زوال آن به سال (1967 + 45) = 2012م یا همان سال (1387+45) = 1433هـ می رسد.


این همان چیزی است که ما هم امیدواریم اتفاق بیافتد ولی در مورد آن به قطعیت سخن نمی گوییم، مگر آنکه وقوع رخداد مذکور راستی آن را ثابت کند. ولی چنانچه اصولیون بخواهند در این رابطه با ما شرط بندی کنند، همانگونه که قریش با حضرت ابوبکر رضی الله عنه در مورد روم وارد شرطبندی شد، بدون هیچ شک و تردید و بی آنکه سال و تاریخ مشخصی را برای این پیشآمد معین سازیم، آن ها قطعاً این شرط بندی را خواهند باخت!!

نوشته شده در تاریخ شنبه 16 مهر 1390    | توسط: مهدی    | طبقه بندی: علامت های قیامت، 21 دسامبر 2012 یا 1 دی 1391،     |
نظرات()